‏نمایش پست‌ها با برچسب ایرانشناس. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب ایرانشناس. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۵ اسفند ۲۳, دوشنبه

به یاد هانس هاینریش شدر


به یاد هانس هاینریش شدر ( Hans Heinrich Schaeder ) خاورشناس و ایرانشناس آلمانی، در ۱۳ مارس ۱۹۵۷ ازین جهان چشم فروبست.

SCHAEDER, HANS HEINRICH (1896-1957)
See More / بیشتر بخوانید:

The Encyclopædia Iranica, Werner Sundermann:

SCHAEDER, HANS HEINRICH (b. Göttingen 31 January 1896; d. Göttingen 13 March 1957), one of the most creative, knowledgeable, and versatile of German Iranists, and taking into account his familiarity with other neighboring disciplines, from Hebraic studies to Sinology, he might have claimed to be an Orientalist in the full sense of the word. As a historian of Oriental religions and Hellenistic philosophy, he mastered this enormous field of scholarship from the Vedas and Zoroaster up to Islam. more


March 13, 2017 at 08:14PM
هیچ نظری موجود نیست:
برچسب‌ها: , , , , , ,

۱۳۹۵ اسفند ۱۸, چهارشنبه

به یاد ایرج افشار


به یاد ایرج افشار Iraj Afshar پژوهشگر، ایرانشناس، کتابشناس و پایه‌گذار کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، در ۱۸ اسفند ۱۳۸۹ بسوی بهشت برین گرایید.

Iraj Afshar (1925-2011)



هیچ نظری موجود نیست:
برچسب‌ها: , , , , ,

۱۳۹۴ اسفند ۲۳, یکشنبه

بیاد هانس هاینریش شدر


بیاد هانس هاینریش شدر ( Hans Heinrich Schaeder ) خاورشناس و ایرانشناس آلمانی، در ۱۳ مارس ۱۹۵۷ ازین جهان چشم فروبست.

SCHAEDER, HANS HEINRICH 1896-1957

See More / بیشتر بخوانید:

The Encyclopædia Iranica, Werner Sundermann:

SCHAEDER, HANS HEINRICH (b. Göttingen 31 January 1896; d. Göttingen 13 March 1957), one of the most creative, knowledgeable, and versatile of German Iranists, and taking into account his familiarity with other neighboring disciplines, from Hebraic studies to Sinology, he might have claimed to be an Orientalist in the full sense of the word. As a historian of Oriental religions and Hellenistic philosophy, he mastered this enormous field of scholarship from the Vedas and Zoroaster up to Islam. more 


هیچ نظری موجود نیست:
برچسب‌ها: , , , , , ,

۱۳۹۴ شهریور ۱۱, چهارشنبه

به یاد ویلهلم گایگر

GEIGER, WILHELM, German scholar of Iranian and Indian philology (b.1856, d.1943). #Iranica flip.it/my0HC

يادش گراميباد، ویلهلم گایگر Wilhelm Geiger ایرانشناس و خاورشناس آلمانی، در ٢‌سپتامبر‌١٩٤٣ زندگى را بدرود گفت. برای آگاهی بیشتر از زندگی و آثار استاد گایگر به مدخل GEIGER, WILHELM در دانشنامۀ ایرانیکا مراجعه کنید:


ویلهلم گایگر Wilhelm Geiger ایرانشناس و خاورشناس آلمانی


از زندگی خصوصی ویلهلم گایگِر (Wilhelm Geiger) در هنگام کودکیش آگاهی زیادی در دست نیست. در شهر نورنبرگ در جنوب آلمان زاده شد. پدرش کشیش بود و از قرار او را به زبان‌ها و فرهنگ‌های باستانی علاقمند کرد.
در ۲۰ سالگی تز دکترایش را در شهر ارلانگن (Erlangen) درباره یکی از بخش‌های اوستا نوشت و در ۲۶ سالگی کتاب ارزنده و ماندگاری درباره فرهنگ سرزمین‌های خاوری ایران باستان منتشر کرد.
تا ۳۵ سالگی در چند شهر در جنوب آلمان آموزگار بود تا این‌که در همان سال به عنوان استاد ایران‌شناسی به ارلانگن رفت.
۴۰ ساله بود که با همکاری چند ایران‌شناس دیگر انتشار مجموعه ماندگار "مبانی زبان و ادبیات ایران" (Grundriss der iranischen Philologie) را آغاز کرد که پس از ۸ سال در دو مجلد بزرگ تنظیم و تدوین شد.
بخش‌هایی از این مجموعه ارزنده که جغرافیا و تاریخ زبان و فرهنگ ایران از باستان تا زمان نگارنده را دربر می‌گیرد، به فارسی ترجمه شده است. یکی از این‌ها "حماسه ملی ایران" اثر تئودور نولدکه است که توسط بزرگ علوی به فارسی برگردانده شده است. زندگی نولدکه پیش‌تر در همین تقویم آمده است.
ویلهلم گایگر دوره دوم پژوهش‌های خود را بیشتر صرف زبان و ادبیات هند و سریلانکا کرد. او نخستین خاورشناسی است که اروپا را با زبان و ادبیات سریلانکا آشنا کرد و دو کتاب تاریخی مهم به نام‌های "دیپاوامسا" و "ماهاوامسا" را از این زبان به آلمانی ترجمه کرد و با همکاری خاورشناسان دیگر یک خودآموز زبان سانسکریت انتشار داد.
ویلهلم گایگر پژوهش‌های ماندگاری هم در شناخت آیین بودا دارد و به این خاطر در ۷۹ سالگی مدال افتخاری از دست امپراتور ژاپن دریافت کرده است.
ویلهلم گایگر در ۸۷ سالگی در مونیخ درگذشت.

https://twitter.com/iranologyscty/status/638826492378517504

https://twitter.com/iranologyscty/status/506768928748879872


هیچ نظری موجود نیست:
برچسب‌ها: , , , ,

۱۳۹۴ مرداد ۱۸, یکشنبه

به ياد کریستین بارتلمه

به ياد کریستین بارتلمه (Christian Bartholomae) زبان‌شناس و #ایرانشناس آلمانی، نویسنده #کتاب "دستور لهجه‌های ایران قدیم" در ۹ اوت ۱۹۲۵، ازجهان درگذشت.

BARTHOLOMAE, CHRISTIAN, #German scholar of Iranian and Indo-European studies;1855-1925. #Iranica
Bartholomae, Christian (1855-1925)

See More / بیشتر بخوانید:

The Encyclopædia Iranica, R. Schmitt:

BARTHOLOMAE, CHRISTIAN, German scholar of Iranian and Indo-European studies (1855-1925).
1. Life. Bartholomae was born the son of a forester in Forst ob Limmersdorf (today Forstleithen near Limmersdorf), Upper Franconia, on 21 January 1855. After receiving his general education in Bayreuth he first studied the classical languages at Munich and Erlangen universities under, among others, Friedrich von Spiegel. Later he went to the University of Leipzig, at the time the undisputed center of linguistic studies, in order to study Sanskrit and comparative philology. There Heinrich Hübschmann exercised such a deep and decisive influence on Bartholomae and his scientific development that he later, in the preface to his Das altiranische Verbum mentioned only Hübschmann, who had won him for Iranian studies, among his teachers... more
هیچ نظری موجود نیست:
برچسب‌ها: , , , , , ,

۱۳۹۴ تیر ۲۹, دوشنبه

ولادیمیر فیودورویچ مینورسکی

 انتشار اسنادی مهم درباره ایران از گنجینه ایرانشناس معروف روس: ولادیمیر مینورسکی flip.it/2J3pR #كتاب

MINORSKY, Vladimir Fed’orovich (1877-1966), outstanding Russian scholar of #Persian history... #Iranica

ولادیمیر فیودورویچ مینورسکی ۱۸۸۷-۱۹۶۶

ولادیمیر فیودورویچ مینورسکی (به روسی: Владимир Фёдорович Минорский) (زادهٔ ۶ فوریهٔ ۱۸۷۷ – درگذشتهٔ ۲۵ مارس ۱۹۶۶) خاورشناس و ایران‌شناس روس و استاد دانشگاه لندن، مینورسکی برای آثارش در زمینهٔ تاریخ، ادبیات، جغرافیا، و فرهنگ فارسی و کردی و لری شهره است.

صفحۀ ولادیمیر فیودورویچ مینورسکی در ویکیپدیای فارسی

فهرست تفصیلی گنجینه پژوهشی ولادیمیر مینورسکی ایرانشناس شهیر روسی، در ایران منتشر شد.
 این کتاب که به کوشش گودرز رشتیانی و ناهید عبدالتاجدینی تالیف شده انعکاس بخشی کوچک اما مهم از فهرست مطالعات ایرانشناسی است که به همت ایرانشناس برجسته روس ولادیمیر ‌مینورسکی فراهم آمده است. آثار ذکر شده در این کتاب، در آرشیو شرق‌شناسان روس، در انستیتو نسخ خطی آکادمی علوم روسیه در پترزبورگ نگهداری می‌شوند.
این آثار را پس از درگذشت ولادیمیر مینورسکی، همسرش تاتیانا مینورسکی دسته‌بندی و تنظیم کرده و به آن مرکز انتقال داده است. این اسناد و مدارک بخشی از زندگی علمی مینورسکی است که آرشیو شخصی وی شامل زندگی شخصی، علایق پژوهشی، فعالیت‌های پژوهشی، ارتباطات منطقه‌ای و بین‌المللی وی را دربرمی‌گیرد.
این آرشیو منبعی ارزشمند برای بررسی تاریخ ایران، قفقاز و روابط میان ایران و روسیه، و فعالیت‌های ایرانشناسی است. برای نمونه، چون مینورسکی ماموریت‌های دیپلماتیک متعددی در ایران به‌ویژه در میانه سال‌های ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۵میلادی داشته و در کمیسیون‌های مربوط به تعیین مرزهای ایران و عثمانی شرکت می‌کرده، در همین زمان اطلاعاتی از خود برجای گذاشته که در منابع دیگر وجود ندارد. همچنین دقت فوق العاده وی در جمع‌آوری منابع و تهیه گزارش‌های متعدد از رخدادها و دسته‌بندی منظم و حفظ اسناد و مدارک، بر اهمیت این فهرست می‌افزاید.
تا کنون روی این گنجینه هیچ کار علمی و پژوهشی صورت نگرفته و این کتاب حاصل یک سال تلاش و پیگیری مولفان آن است که تنها فهرستی از آنها را دربردارد و نقطه شروع و راهنمایی خوب برای تحقیق بر روی این گنجینه است.
این گنجینه شش بخش دارد که بر اساس موضوع تفکیک شده‌اند؛ ۱. آثار علمی مینورسکی ۲. اسناد شخصی، ‌خانوادگی و شغلی ۳. مکاتبات ۴. آثار علمی دیگران ۵. عکسها و تصاویر و ۶. مجموعه اسناد و بریده‌های نشریات. این فهرست همچنین دربردارنده فهرست نمایه‌های مفیدی است که به‌خوبی محققان را راهنمایی می‌کند.
ولادیمیر مینورسکی (Vladimir Minorsky) در ۶ فوریه ۱۸۷۷ (۱۲۹۳شمسی) در شهر کوچک کُرچه‌وا (Korcheva) در نزدیکی مسکو چشم به جهان گشود. از سال ۱۸۹۶ تا ۱۹۰۰ در دانشگاه مسکو به تحصیل حقوق و سپس مشغول آموختن زبان‌های شرقی در انستیتوی لازارف شد. در ۱۹۰۳ به خدمت وزارت امور خارجه روسیه درآمد و از ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۸ در کنسولگری روسیه در تبریز و یک سال نیز در تاشکند خدمت کرد.
مینورسکی در سال های ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۴ نماینده روسیه در کمیسیون مرزی ایران وعثمانی (از آرارات تا خلیج فارس) بود و در جریان انقلاب ۱۹۱۷ روسیه را ترک کرد. از سال ۱۹۲۳ به تدریس زبان فارسی در مدرسه زبان‌های شرقی پاریس پرداخت. پس از آن، از ۱۹۳۲ به تدریس زبان و ادبیات فارسی و تاریخ ایران در مدرسه زبان‌های شرقی لندن (SOAS) و در سال ۱۹۳۷ استاد زبان فارسی در دانشگاه لندن شد.
وی در سال ۱۹۴۴ بازنشسته شد و از آن پس در دانشگاه کمبریج به تدریس تاریخ ایران پرداخت. مینورسکی در ۲۵ مارس ۱۹۶۶ (۵ فروردین ۱۳۴۵ شمسی) در کمبریج درگذشت که بنا به تصمیم همسرش (تاتیانا مینورسکی) در مسکو به خاک سپرده شد.
آثار پژوهشی ولادیمیر مینورسکی از تنوع کم نظیری در حوزه­‌های ایران­شناسی، کردشناسی، قفقازشناسی، فرق اسلامی و تصحیح نسخ خطی برخوردار است. وی در مدت شش دهه فعالیت علمی، بیش از دویست مقاله علمی (در دائره ­المعارف اسلام و مجلات دیگر)، و حدود پانزده کتاب به رشته تحریر درآورد و نسخ خطی فارسی، عربی و کردی زیادی تصحیح و منتشر کرد.
فهرست تفصیلیِ گنجینه مینورسکی در ۴۷۰ صفحه در قطع وزیری از سوی انتشارات کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی به چاپ رسیده است.


See More / بیشتر بخوانید:
The Encyclopædia Iranica, C. E. Bosworth:

MINORSKY, Vladimir Fed’orovich (1877-1966), outstanding Russian scholar of Persian history, historical geography, literature and culture, who worked on a very broad canvas, with contributions of substantial value in the related fields of Turkish, Mongol, Caucasian, Armenian, and Byzantine studies, where they touched on Persian studies in the broad sense...


هیچ نظری موجود نیست:
برچسب‌ها: , , , ,
اشتراک در: پست‌ها (Atom)