‏نمایش پست‌ها با برچسب ایرانیکا. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب ایرانیکا. نمایش همه پست‌ها

۱۴۰۲ اردیبهشت ۱۶, شنبه

به یاد بدیع‌الزمان فروزانفر

به یاد #بدیع‌الزمان_فروزانفر (Forūzānfar, B) پژوهشگر برجستۀ زبان و ادبیات فارسی، مصحّح متون، ادیب نامدار معاصر ایران و استاد ممتاز دانشگاه تهران که در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۹ ازین جهان درگذشت. او یکی از مولوی‌پژوهان بزرگ امروزی بود و در این زمینه آثار ارجمندی به یادگار گذاشت. روانش شاد.

استاد بدیع‌الزمان فروزانفر

تصویر روی جلد کتاب شرح مثنوی شریف
* آنچه نام فروزانفر را بر تارک تحقیقات ادبی و عرفانی نشاند، شیفتگی او به نبوغ ادبی شگرف مولوی جلال‌الدین محمد بلخی، و تلاش ۴۰ سالهٔ او در کار تحقیق پیرامون آثار و اندیشهٔ مولوی بود. رساله در احوال مولانا (۱۳۰۵ ش) طلیعه‌ای از مطالعات فروزانفر دربارهٔ مولوی بود که طی چهل سال با تألیف کتاب‌های مآخذ قصص و تمثیلات مثنوی، احادیث مثنوی، تصحیح دیوان کبیر (کلیات شمس) و شرح مثنوی شریف ادامه یافت.  همچنین رساله در شرح احوال عطار، تصحیح معارف بهاء ولد، معارف برهان‌الدین محقق و ترجمهٔ رسالهٔ قشیریه را گام‌های جنبیِ او در راه شناخت افراد و آثار مؤثر بر تکوین شخصیت و آثار مولوی دانسته‌اند. فروزانفر در جستجوی یک مبنای علمی برای شرح مثنوی، تصحیح انتقادیِ آثار خود مولوی و آنچه را در میان منابع الهام او شامل معارف بهاء ولد، معارف برهان‌الدین محقق و مقالات شمس تبریزی می‌شد در این زمینه بر هر کار دیگر مقدم شمرد. کتاب فیه مافیه را که مجموعهٔ گفتارهای مولوی در مجالس خاص بود تصحیح کرد و با تعلیقات جامع و بایسته نشر نمود. معارف برهان محقق را ــ هرچند ظاهراً برمبنای یک نسخهٔ خطی ناقص ــ با تعلیقات محققانه و با مقدمه و فهرست‌های دقیق طبع نمود، معارف بهاء ولد را، که خود مولوی فواید والدش می‌خواند، در دو جزء جداگانه با تحقیقات عالمانه منتشر ساخت. مقالات شمس را هم ظاهراً از روی چند نسخهٔ عکسی که در اختیار داشت مقابله کرد، اما مجال طبع و تصحیح نهائی آن را نیافت.
* (از ویکیپدیای فارسی)

See Also / بیشتر بخوانید

برای آگاهی بیشتر دربارۀ زندگی و آثار و احوال استاد بدیع‌الزمان فروزانفر به مدخل FORŪZĀNFAR, Badīʿ-al-Zamān در دانشنامۀ ایرانیکا به قلم شادروان استاد دکتر عبدالحسین زرینکوب مراجعه فرمایید:

The Encyclopædia Iranica, Abd-al-Hosayn Zarrinkub: 


FORŪZĀNFAR, Badīʿ-al-Zamān
FORŪZĀNFAR, Badīʿ-al-Zamān (بدیع‌الزمان فروزانفر)(b. ca. 1903, Bošrūya, a district of Ferdows [q.v.], Khorasan, d. 1349 Š./1970 Tehran; Figure 1) Persian literary scholar and critic, professor at the University of Tehran, member of the Persian Academy.
Badīʿ-al-Zamān is the honorary title granted to him in 1920 by Qawām-al-Salṭana, who was then the governor of Khorasan. Forūzānfar’s former title was Shaikh ʿAbd-al-Jalīl and his pen name Żīāʾ. His given name was Moḥammad-Ḥasan. Born into a family of clerics, he was the son of Āqā Shaikh ʿAlī Aḥmadī Bošrūya. Forū zānfar’s childhood and youth were spent studying the Koran and Arabic. At sixteen he left for Mašhad to study Persian and Arabic literature and Islamic law (feqh) under Adīb Nīšābūrī (q.v.) and other scholars. He moved permanently to Tehran in 1922 and spent a few more years completing his education at Sepahsālār madrasa, where he chose the surname Forūzānfar while keeping the title Badīʿ-al-Zamān...
صفحۀ استاد فروزانفر در ویکی پدیای فارسی


هیچ نظری موجود نیست:
برچسب‌ها: , , , ,

۱۴۰۲ اردیبهشت ۱۵, جمعه

پیکرۀ شاپور اول در غار شاپور

پیکرۀ شاپور اول، شاهنشاه #ساسانی (۲۳۹ تا ۲۷۰ م.) در غار شاپور، بیشاپور، فارس. این پیکرۀ بزرگ و بسیار ارزشمند (با حدود ارتفاع ۷ و پهنای شانه‌های ۲ متر) که بیش از هزار سال به خاک افتاده بود در سال ۱۳۳۶ خورشیدی به کوشش نیروهای ارتش ایران دوباره پابرجا گردید. #هنر_ساسانی #آثار_ملی

پیکرۀ شاپور اول، شاهنشاه ساسانی در غار شاپور، بیشاپور، فارس

See Also / بیشتر بخوانید

برای آگاهی بیشتر دربارۀ شاپور اول شاهنشاه ساسانی و این پیکرۀ بزرگ از او در غار شاپور به دو مدخل زیر در دانشنامۀ ایرانیکا مراجعه فرمایید:

The Encyclopædia Iranica, Shapur Shahbazi: 

ŠĀPUR I, second Sasanian king of kings (r. 239-70) and author of several rock-reliefs and the trilingual inscription on the walls of the so-called Kaʿba-ye Zardošt [ŠKZ]...

The Cave of Shapur. Head, Hair, and Body of the Great Statue of Shapur I (Photo, G. Reza Garosi)

The Encyclopædia Iranica, G. R. GAROSI: 


The Great Statue
The great statue of Shapur (Šāpūr) I stands in the so-called cave of Shapur, a huge limestone cave in southern Iran (Figure 1), about 6 km from the ancient city of Bišāpur. The cave of Shapur contains two different sectors. Sector A encompasses the entrance area of the cave and has five wide man-made terraces. The statue of Shapur I, situated circa 35 meters from the cave’s entrance, stands on the fourth terrace of the sector A. Sector B is a huge hall with several corridors...

صفحۀ شاپور اول در ویکیپدیای فارسی
صفحۀ غار شاپور در ویکیپدیای فارسی

هیچ نظری موجود نیست:
برچسب‌ها: , , , , , ,

۱۴۰۲ اردیبهشت ۶, چهارشنبه

آرامگاه استاد ابراهیم پورداود

 نمایی از آرامگاه استاد ابراهیم پورداود در #رشت، سبزه میدان، کوچۀ آفخرا که به عنوان یکی از آثار ملّی ایران به ثبت رسیده است. او نخستین مترجم فارسی #اوستا، استاد فرهنگ ایران باستان و زبان اوستایی در دانشگاه تهران بود. درود به روان پاک او و هرچه باشکوه‌تر باد نام و ياد او. #پورداود

آرامگاه استاد پورداود در رشت، سبزه میدان، کوچۀ آفخرا

See Also / بیشتر بخوانید

برای آگاهی بیشتر دربارۀ زندگی و آثار ابراهیم پورداود به مدخل PURDĀWUD, EBRĀHIM در دانشنامۀ ایرانیکا به قلم خانم دکتر ژاله آموزگار مراجعه فرمایید:

The Encyclopædia Iranica, Āmūzgār, Žāla: 

PURDĀWUD, EBRĀHIM
distinguished professor of ancient Iranian culture and languages at the University of Tehran.
PURDĀWUD, EBRĀHIM (Ebrahim Poure Davoud; b. Rašt, b. 4 or 5 March 1886; d. Tehran, 17 November 1968; Figure 1), Iranologist, philologist, academician, poet, writer, and translator, professor of ancient Iranian culture and languages...

هیچ نظری موجود نیست:
برچسب‌ها: , , , , , ,

۱۴۰۲ اردیبهشت ۱, جمعه

بزرگداشت سعدی

یکم اردیبهشت ماه، روز بزرگداشت سعدی شیرازی (Saʿdi Shirazi)، شاعر و نویسندۀ بزرگ ادبیات فارسی (از سدۀ هفتم هجری) فرخنده باد. #سعدی

تمبر یادبود سعدی

See Also / بیشتر بخوانید

برای آگاهی بیشتر دربارۀ زندگی و آثار سعدی شیرازی به مدخل SAʿDI در دانشنامۀ ایرانیکا به قلم Paul Losensky مراجعه فرمایید:

The Encyclopædia Iranica, Paul Losensky:


SAʿDI, Abu Moḥammad Mošarref-al-Din Moṣleḥ b. ʿAbd-Allāh b. Mošarref Širāzi, Persian poet and prose writer (b. Shiraz, ca. 1210; d. Shiraz, d. 1291 or 1292), widely recognized as one of the greatest masters of the classical literary tradition. The present article examines the sources for his biography, including his major works; for the articles on these in detail, see the links given below...

هیچ نظری موجود نیست:
برچسب‌ها: , , ,

۱۴۰۱ خرداد ۱۲, پنجشنبه

وصف خسرو انوشیروان در مُجمَل التواریخ والقصص

 

وصف خسرو (اول) انوشیروان، شاهنشاه ساسانی در کتاب «مُجمَل التواریخ والقصص» نسخۀ خطی کتابخانۀ دانشگاه هایدلبرگ:
وصف خسرو (اول) انوشیروان، شاهنشاه ساسانی در کتاب «مُجمَل التواریخ والقصص»

کسری نوشروان پسر قباد بود، پادشاهی با عدل و پارسیان او را نوشین روان خوانند و مادرش دختر دهقانی بود از حدّ اصفهان، و اهواز نیز گویند و او را به لقب فدشخوارگرشاه گفتندی به روزگار پدرش، زیراکه او پادشاه طبرستان بود، و «فدشخوار» نام کوه و دشت باشد و «گر» نام پشته‌ها. پیراهن او سپید بود به رنگها آمیخته و وَشْی کرده و شلوار آسمان رنگ، بر تخت نشسته و بر شمشیر فرا خمیده. (ویرایش از سیف‌الدین نجم‌آبادی) #خسرو_اول #پدشخوارگر #مجمل_التواریخ_والقصص

شهرهای اصلی پدشخوارگر در عصر ساسانی

این نسخۀ دستنویس از کتاب «مُجمَل التواریخ والقصص» در کتابخانۀ دانشگاه هایدلبرگ آلمان نگهداری می‌شود و در تارنمای آن کتابخانه قابل مشاهده و دریافت است:

Universitätsbibliothek Heidelberg, Cod. Heid. Orient. 118
Moğmal-ot-Tavārīḫ vaʾl-Qaṣaṣ
Persien, ca. 1475
The order of the folios is incorrect. Correct is: fol. 1r-172v, 196r/v, 173r-187v, 212r/v, 198r/v, 199r-211v, 188r-195r, 213r-251v, 253r/v, 252r/v, 254r-270v, 197r/v, 271r-291v.

کتاب «مُجمَل التواریخ والقصص» در زبان فارسی ظاهراً در چهار نوبت به چاپ رسیده است. اولی توسط شادروان علامه محمد قزوینی (با مقدمه بر چاپ عکسی)، دومی به کوشش شادروان ملک الشعرای بهار (تصحیح) در انتشارات کلاله خاور ۱۳۱۷ خورشیدی، سومی به کوشش شادروان سیف‌الدین نجم‌آبادی و زیگفرید وبر (تصحیح) در ۱۳۷۸ خورشیدی و چهارمی با تصحیح و تحقیق اکبر نحوی توسط بنیاد موقوفات افشار ۱۳۹۹ خورشیدی در دسترس علاقه‌مندان  است.

See More / بیشتر بخوانید:

وشی [ وَش ْی ْ ] در لغت به معنی نگارین کردن جامه و آراستن و نیکو نمودن آن، نگار کردن بر جامه است.

پَتَشخوارگَر یا فدشوارگر یا بدشخوارگر نام تاریخی ناحیه‌ای در ایران پیش از اسلام بوده‌است. به نقل از دانشنامه ایرانیکا پتشخوارگر نام قدیمی کوه های طبرستان بوده است. محدودهٔ این سرزمین و نام آن در دوره‌های گوناگون متغیر بوده‌است. یوزف مارکوارت طبرستان را همان پتشخوارگر میداند و ابن فقیه همدانی پتشخوارگر را بخشی از طبرستان و از شهرهای رویان میداند. طبق نظر ابن فقیه همدانی رویان از کوره‌های طبرستان است و از شهرهای رویان: چالوس، لارز، شرز و بذشوارجر است. ابن اسفندیار گزارش کرده‌است که این سرزمین پیش از عصر ساسانی، شامل آذربایجان، طبرستان، گیل، دیلم، ری، دامغان و گرگان بود و گشنسب شاهان بر آن حکومت می‌کردند. در دوران ساسانیان کوهستان البرز را به این نام می‌خواندند و نام سوادکوه، در جنوب طبرستان، از این کلمه دگرگونی یافته‌است. به گفته حمزه اصفهانی مورخ قرن سوم به شاهان طبرستان «بدشخوارگرشاه» می گفتند. اسپهبدان دودمان گاوباریان و همچنین مازیار از لقب «پتشخوارگرشاه» برای خود استفاده می‌کردند. (ویکیپدیای فارسی)

«مُجمَل التواریخ والقصص» در دانشنامۀ ایرانیکا، برای آگاهی بیشتر دربارۀ کتاب و نسخه‌های خطی و موضوعات مندرج در آن به صفحۀ این کتاب در آن دانشنامه مراجعه فرمایید:

The Encyclopædia Iranica, Siegfried Weber and Dagmar Riedel:

MOJMAL AL-TAWĀRIḴ WA’L-QEṢAṢ, an anonymous chronicle from the 12th century in the Persian tradition of literary historiography.

The work concentrates on the Persian rulers before the advent of Islam, the Muslim conquests, and events related to Hamadān, indicating that the work probably originated there. The text includes elaborate lists of rulers and fictional narratives. The extant manuscripts are illustrated with maps and images, suggesting that the work was perhaps primarily written for the instruction of a member of the Saljuq nobility...

هیچ نظری موجود نیست:
برچسب‌ها: , , , , ,

۱۴۰۰ مرداد ۱۳, چهارشنبه

به یاد یس پیتر آسموسن

  

به یاد یس پیتر آسموسن (ASMUSSEN, Jes Peter) ایرانشناس بزرگ دانمارکی، استاد پژوهش‌های ادیان ایرانی، متخصص در آیین مانی و ادبیات فارسی-یهودی که در ۵ اوت ۲٠٠۲ ازین جهان درگذشت. #پیتر_آسموسن


ASMUSSEN, Jes Peter 1928-2002

از متن کتاب: ديانت زرتشتى از اديان كهن ايرانى است كه درين سرزمين بوجود آمده، نشو و نما پيدا كرده، قرنهاى متمادى ميليونها نفر را تحت نفوذ عوامل روحانى و مبانى و تعاليم خاص خود داشته، در طول تاريخ فراز و نشيب‌ها يافته، و سرانجام با غلبه اسلام بر ايران از شوكت و نفوذ افتاده است. اين ديانت كه امروزه فقط گروه معدودى در ايران و هند شعائر آن را پاسدارى می‌نمايند از چند جهت قابل مطالعه و تحقيق است. اول آنكه در ايران به دنيا آمده، قرنها ديانت رسمى كشور ما بوده و طبعاً براى دست يافتن به تاريخ تمدن و سرگذشت اجتماعى ملت ايران از آغاز تا به امروز مطالعه آن در زمان‌ها و قرنهاى مختلف لازم و ضرورى است. اهميت ديگر اين تحقيقات از جنبه تاريخ اديان و در مطالعه تطبيقى اديانى است كه از ايران نشو و نما يافته‌اند. نكته مهمترى كه تحقيقات در اين زمينه را حائز اهميت می‌سازد آن است كه قديمی‌ترين اسناد به زبان ايران باستان يعنى زبان اوستائى متون مقدس اين ديانت را تشكيل می‌دهد و طبعاً دست يافتن به معانى و مفاهيم اين متون گرانبها با پی‌جوئى و تحقيق در مبانى اين ديانت ملازمه دارد.

دیانت زرتشتی، انتشارات بنیاد فرهنگ ایران

تصویر روی جلد کتاب «دیانت زرتشتی»، مجموعۀ سه مقاله از: پروفسور کای بار، پروفسور آسموسن، دکتر مری بویس، ترجمۀ: فریدون وهمن، تهران، انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، پاییز ۱۳۴۸، قطع وزیری، گالینگور، ۲۰۵ صفحه.

این کتاب در سالهای ۱۳۸۶ (نشر جامی) و ۱۳۸۹ (نشر ثالث) تجدید چاپ شده است.

See Also / بیشتر بخوانید

https://iranologysociety.blogspot.com/2017/08/asmussen-jes-peter.html

https://iranologysociety.blogspot.com/2018/08/asmussen-jes-peter.html

https://twitter.com/iranologyscty/status/1423013650336526336?s=20


هیچ نظری موجود نیست:
برچسب‌ها: , , ,

۱۴۰۰ مرداد ۱۱, دوشنبه

بیشاپور

 

نمایی از شهر باستانی بیشاپور (Bīšāpūr) که به دستور شاپور اول شاهنشاه ساسانی در حدود سال ۲۶۶ میلادی ساخته شد. تصویر از salfbase #ساسانیان #بیشاپور

BĪŠĀPŪR, ancient town in Fārs, in the Sasanian period, 266 A.D.

برای آگاهی بیشتر مدخل «Bīšāpūr» در ایرانیکا و مخصوصاً کتابشناسی و ارجاعات آن را ملاحظه بفرمایید.

See Also / بیشتر بخوانید

The Encyclopædia Iranica, Edward J. Keall:


BĪŠĀPŪR, ancient and medieval town in Fārs, in the Sasanian period the administrative center of one of the five districts in the province of Fārs. The name of the city derives from Middle Persian Bay-Šāpūr “Lord Šāpūr” (for a dis­cussion of the name see Sundermann, pp. 294-95)...

تصویر از تارنمای منظر باستانشناسی ساسانی فارس گرفته شده است. در این تارنما تصاویر بسیار خوبی از شهر بیشاپور و نقوش برجستۀ اطراف آن و غار شاپور و مجموعۀ فیروزآباد و سروستان به همراه توضیحات آن به زبان فارسی در اختیار دوستداران قرار گرفته است. آدرس این تارنما:

این یکی از بهترین راهها برای شناسایی تمدن و فرهنگ ساسانیان به نسل امروز ایران و همۀ جهانیان است.




هیچ نظری موجود نیست:
برچسب‌ها: , , , , ,

۱۴۰۰ خرداد ۶, پنجشنبه

به یاد میرزا محمدخان قزوینی

 به یاد محمد قزوینی (Qazvini, M) ادیب نامدار معاصر ایران، مصحح و محقق برجستۀ تاریخ و ادبیات فارسی که در ۶ خرداد ۱۳۲۸ از این جهان درگذشت. #محمد_قزوینی

Qazvini, Mohammad (1877-1949)
See Also / بیشتر بخوانید

۱- صفحۀ علامه محمد قزوینی در دانشنامۀ ایرانیکا به قلم محمود امیدسالار:
The Encyclopædia Iranica, Mahmoud Omidsalar:


QAZVINI, MOḤAMMAD B. ʿABD-AL-WAHHĀB (محمد عبدالوهاب قزوینی, b. Tehran, 15 Rabiʿ I 1294/30 March 1877; d. Tehran, 6 Ḵordād 1328 Š./27 May 1949), distinguished scholar of Persian history and literature. 

Qazvini’s life story is related in a number of sources, including an autobiography composed in 1924 but published in 1928 and reprinted in his Bist maqāla (1984, I, pp. 7-30). Another informative biography, written by Moḥammad Moʿin, may be considered equally authoritative, since it had been approved by Qazvini himself (Moʿin, pp. 38-64; repr., pp. 129-56).  Additional information may be culled from Qazvini’s writings and the recollections of his friends and associates.   Two other important sources have recently become available, namely, Moḥammad-ʿAli Foruḡi’s journals (Foruḡi, see I. Afšār’s introd., pp. 1, 13) and a volume of Qazvini’s letters to Foruḡi (Qazvini, 2015)...

-----------------------

۲- شناسنامۀ سه کتاب از سایت گودریدز:
چهارمقاله نظامی عروضی


۲-۱- کتاب «چهار مقاله» 

چهار مقاله؛ تالیف: احمد بن عمر بن علی نظامی عروضی سمرقندی، در حدود سال 550 هجری قمری، طبق نسخه ای که باهتمام و تصحیح و مقدّمۀ مرحوم محمد قزوینی بسال ۱۳۲۷ هجری قمری در قاهره چاپ شده، با معانی لغات و ترجمۀ آیات و عبارات عربی؛ تهران، کتابفروشی زوّار؛ چاپ دوم، ۱۳۴۱ هجری شمسی؛ ۱۰۸ صفحه.


۲-۲- کتاب «نامه‌های قزوینی به تقی‌زاده»
نامه‌های قزوینی به تقی‌زاده

این کتاب، مجموعه‌ای از نامه‌های «محمد قزوینی» به «سید حسن تقی‌زاده» است که در فاصله سال های ۱۹۱۲ تا ۱۹۳۹ نوشته شده. این نامه‌ها که کمک شایسته‌ای به شناختن عواطف انسانی، وطن پرستی، نحوه تفکر، دقت نظر، رویه علمی و روحیات این دو پژوهشگر برجسته معاصر ایران می‌کند، شامل اطلاعات و اخباری ارزشمندی در حوزه‌های سیاست و ادبیات است که در آثار دیگر هم عصران آنها وجود ندارد.
این مجموعه، مکمل نوشته‌های «قزوینی» است که تاکنون ده مجلد از آنها با عنوان «یادداشت‌های قزوینی» به کوشش «ایرج افشار» چاپ شده.


۲-۳- کتاب «بیست مقاله قزوینی»
بیست مقالۀ قزوینی

https://www.goodreads.com/book/show/44285407
دورۀ کامل بیست مقاله قزوینی، جلد ۱و۲؛ نوشته: محمد قزوینی؛ تهران، کتابفروشی ابن سینا و کتابفروشی ادب، در این چاپ، جلد اول و دوم در یک مجلد صحافی شده است.
جلد اول، مقالات ادبی و تاریخی میرزا محمد خان بن عبدالوهاب قزوینی، با مقدمۀ آقای ابراهیم پورداود-استاد دانشگاه تهران؛ چاپ دوم، تهران، دیماه ۱۳۳۲؛ ۱۸۶ صفحه.
جلد دوم، مقالات تاریخی و انتقادی وادبی بقلم علامه استاد میرزا محمد قزوینی، با مقدمۀ آقای عباس اقبال-استاد دانشگاه تهران؛ چاپ دوم، تهران، آبانماه ۱۳۳۲؛ ۳۶۹ صفحه.
جلد اول مقالات قزوینی به کوشش استاد پورداود، نخستین بار در سال ۱۳۰۷ خورشیدی در بمبئی و جلد دوم مقالات قزوینی به کوشش استاد اقبال، نخستین بار در سال ۱۳۱۳ خورشیدی در تهران به چاپ رسیده است.

از صفحۀ شادروان قزوینی در سایت گودریدز و کتابهای ایشان دیدن فرمایید.

-----------------------

دستخط علامه قزوینی
۳- شرح حال و زندگی علمی-فرهنگی علامه محمد قزوینی «انقلابیون مشروطه در برلین»

احمد احقری، برلین: میرزا محمد معروف به علامه قزوینی از آن دسته از متفکرین انقلاب مشروطه قلمداد می­شود که برخلاف بسیاری از این شخصیت­ها، مرکز ثقل کاری خود را به طور اساسی نه در سیاست و مبارزه سیاسی، بلکه در دانش و پژوهش علمی قرار داده بود. به اعتقاد بسیاری از متفکران و صاحب­نظران میرزا محمد پیش کسوت و بانی راه و روش مدرن کار تحقیق علمی و متدیک در کشور ماست...
ادامۀ این یادداشت را در تارنمای رادیو زمانه و از اینجا ملاحظه بفرمایید.


-----------------------

یادداشتهای قزوینی، دانشگاه تهران
۴- صفحاتی دیگر دربارۀ علامه قزوینی:





خوشبختانه در فضای وب، مطالب بسیار سودمندی درخصوص استاد علامه نوشته شده است. از این میان، یادداشت خانم فرزانه ابراهیم‌زاده در اینستاگرام به همراه تصویر سنگ آرامگاه استاد و دو توییت از کاربر به نام آقای میرزاده در پیرامون نظر علامه قزوینی از ترجمۀ عربی رباعیات خیام و شعری از ادیب پیشاوری با دستخط استاد و یک توییت از کاربر آقای میرزاگیلانی به همراه تصویر خانۀ علامه قزوینی در پاریس را از پیوندهای زیر ملاحظه بفرمایید.



روانش شاد و یادش گرامی باد.



هیچ نظری موجود نیست:
برچسب‌ها: , , , , ,
اشتراک در: پست‌ها (Atom)