‏نمایش پست‌ها با برچسب امرداد. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب امرداد. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۵ مرداد ۶, چهارشنبه

امرداد روز



روز مرداد [امرداد] مژده داد بدان / که جهان شد بطبع، باز جوان مسعود سعد سلمان (قرن پنجم هجری)، در وصف امرداد.




See More / بیشتر بخوانید:

The Encyclopædia Iranica: AMURDĀD 
by: M. Boyce


AMURDĀD (Pahl. form of Av. Amərətāt, NPers. Mordād, Amordād), one of the seven great Aməša Spəntas of Zoroastrianism, the hypostasis of the concept of “not dying,” that is Long Life on this earth or Immortality in the hereafter (cf. Ved. amṛtatva). Amurdād/Amərətāt is regularly linked with Hordād/Haurvatāt, Wholeness or Health, and is the guardian of plants, as Hordād (NPers. Ḵordād) is of water, two creations which are themselves naturally associated. more



۱۳۹۴ مرداد ۱۰, شنبه

جشن امردادگان

جشن "امردادگان" از کجا آمده است؟ flip.it/0A9xC

زنبق سفید (Iris (Queen of Angels

جشن امردادگان را هر سال ۷ مرداد ماه برای گرامیداشت منش و کُنش یکی از فروزه‌های شش گانه خِرد و دانش فرمانروا بر فرارَوَند هستی، برگزار می‌کنند.
این جشن در ستایش و گرامیداشت مرداد روز ۷ امُرداد در تقویم ایران باستان (سومین روز اَمرداد ماه در تقویم فعلی ایران) برگزار می‌شود که یکی از جشن‌های دوازده‌گانه سالیانه در روزهای هم‌نام شدن روز و ماه اَمْشاسپند جاودانگی امرداد، همواره در کنار اَمشاسْپَند رسایی خرداد، نگهبان آب و گیاه است. ایرانیان از هزاره‌های دور، این جشن فرخنده را برگزار کرده، ستوده و گرامی داشته‌اند.
در کتاب «جشن‌های فراموش شده ایران باستان» که بهروز بیگوند آن را گردآوری کرده، آمده است: در یادگارهای کهن ایرانی، از این روز و جشن ویژه آن، سخن بسیار گفته شده است در متن پهلوی "بُندَهِش"، هم آمده است، خویش کاری امرداد در جهان مادی که نگهبانی از گیاهان روی زمین و سرسبز و بارور نگاه داشتن آن‌هاست و نماد جاودانگی و بی‌مرگی و جوانی همیشگی به شمار می‌آید.
مسعود سعد سلمان، چکامه پرداز سده پنجم هجری می‌گوید:
روز مُرداد مُژده داد بدان/که جهان شد به طبع، باز جوان
هر یک از فروزه‌های دوازده‌گانه که جشن‌های هم نامی روز و ماه برای گرامی‌داشت آن‌ها برگزار می‌شود، گل ویژه‌ای دارد. گل ویژه امُرداد، زنبق است.
در برگ ۲۵۰ برگردان فارسی آثار الباقیه ابوریحان بیرونی چنین آمده است که:
«مردادماه که روز هفتم آن مرداد روز است و آن روز را به انگیزه پیش آمدن دو نام با هم جشن می‌گرفتند. معنای امرداد آن است که مرگ و نیستی نداشته باشد. امرداد فرشته‌ای است که به نگهداری جهان و آراستن غذاها و داروها که اصل آن از نباتات است و برکنار کردن گرسنگی و زیان و بیماری‌ها می‌باشد، کارگزاری یافته است»
خیام در نوروزنامه می‌نویسد:
«مردادماه یعنی خاک، داد خویش بداد از بَرها و میوه‌های پخته که در وی به کمال رسد و نیز هوا در وی مانند غبار خاک باشد و این ماه میانه تابستان بود و قسمت او از آفتاب، مر برج اسد را باشد.»
خیام به اشتباه به جای نام اَمرداد از واژه مرداد استفاده کرده است. این جشن سزاوار شادمانی و نشاط بی‌مرگی، امروز به اشتباه تحت نام مردادگان، در بین مردم رایج است. زیرا مرداد به معنی نیستی و مرگ است اما وقتی حرف الف در اول آن قرار گیرد آن را نفی و به بی‌مرگی و جاودانگی،‌تغییر معنی می‌دهد. زیرا "امرتات" در زبان اوستایی و "امرداد" در زبان پهلوی، از ششمین امشاسپندان و یکی از صفات اهورا مزدا در گات‌هاست که دلالت بر بی‌مرگی و جاودانگی و زوال‌ناپذیری اهورا مزدا دارد.
این جشن را بیشتر در کنار چشمه سارها و باغ ها و مزرعه های خرم در دامن طبیعت برپا می کنند.
منبع: ایسنا و 
صفحۀ مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی
صفحۀ امردادگان در ویکی پدیای فارسی



۱۳۹۴ مرداد ۷, چهارشنبه

جشن امردادگان

روز مرداد مژده داد بدان / که جهان شد بطبع باز جوان (مسعود سعد)
جشن امردادگان فرخنده باد. #جشن

AMURDĀD (=Mordād, Amordād) – one of the seven great Aməša Spəntas of #Zoroastrianism. (Ancient #Persia). #Iranica flip.it/aSDmc

امشاسپند امرداد یا امرتات به معنای بیمرگی است. این امشاسپند تجلی دوباره از رستگاری و جاودانی است. امرتات سرور گیاهان است و گیاهان در حمایت این امشاسپند هستند. امرداد بر دست راست اهورامزدا نشسته‌است. این امشاسپند نماد زنانگی دارد. این امشاسپند ششمین امشاسپند است. مرداد به معنی مرگ است اما امرداد به معنای بیمرگی است. این امشاسپند در دنیای مینویان مظهر پایداری و جاودانگی اهورامزدا است.
زئیری یا زریز دشمن امشاسپند امرداد است و زهر را می‌سازد. زریر به معنا زرد رنگ یا سبز رنگ است. این اهریمن، دیو گرسنگی و تباهی است.
متن از ویکیپدیای فارسی
تصویری نمادین از امرداد

See More / بیشتر بخوانید:
The Encyclopædia Iranica, M. Boyce:

AMURDĀD (Pahl. form of Av. Amərətāt, NPers. Mordād, Amordād), one of the seven great Aməša Spəntas of Zoroastrianism, the hypostasis of the concept of “not dying,” that is Long Life on this earth or Immortality in the hereafter (cf. Ved. amṛtatva). Amurdād/Amərətāt is regularly linked with Hordād/Haurvatāt, Wholeness or Health, and is the guardian of plants, as Hordād (NPers. Ḵordād) is of water, two creations which are themselves naturally associated. These are the most readily comprehensible of the links between the Aməša Spəntas and physical phenomena, since there exists “an entirely clear causal connection in the everyday world between water and plants and the divinities of life and health” (H. Lommel, “Symbolik der Elemente in der zoroastrischen Religion,” Zarathustra, ed. W. Schlerath, Darmstadt, 1970, p. 260)...


۱۳۹۳ مرداد ۱, چهارشنبه

امرداد

امرداد
در اوستا امرتات Ameretat و در پهلوى امردات آمده است. امرداد يعنى بيمرگى يا بعبارت ديگر جاودانى. در عالم مادى نگهبانى گياه با امرداد است پنجمين ماه موسوم است به امرداد و روز هفتم نيز به اسم اين فرشته است اين روز را عيد ميگرفته اند باسم جشن مردادگان. ن٢ص٩٥و٩٦
ايزد رشن و ايزد اشتاد و ايزد زامياد از ياران و همكاران امرداد شمرده ميشوند.
ديو تشنگى (زئيريچَ) كه در بندهش زاريچ ناميده ميشود از هميستاران و دشمنان امرداد ميباشد.
گل چمبک ( čambak ) از آن مرداد است. چمبك گلى است زرد رنگ و خوش بو و تند، در تحفه المومنين ضبط است كه چنبه بهندى زنبق را گويند الحال در ايران يک قسم گل ياس باين اسم معروف است و يك قسم برنج نيز در گيلان موسوم است به چنپا، اين كلمه اصلا از هند آمده است. ن٢ص٩٦پ

یشت ها - بخش نخست؛ گزارش استاد ابراهیم پورداود.

انجمن ایرانشناسی.